Χορεύοντας στο Λονδίνο: Η εμπειρία μου απο τη latin σκηνή και τις σχολές χορού της Αγγλίας

Το Λονδίνο έχει περάσει απο πολλά στάδια τα τελευταία χρόνια και αυτό φαίνεται στη νυχτερινή του ζωή. Υπάρχει μια τεράστια διαφορά στο Λονδίνο εν έτει 2019 σε σχέση με το Λονδίνο που γνώρισα στα τέλη του 2008.

Ήμουν μια απο τους πρώτους υποστηρικτές του οτι το Λονδίνο, σε αντίθεση με τα όσα έλεγαν στην Ελλάδα, είχε μια έντονη και όμορφη νυχτερινή ζωή με μεγάλη ποικιλία επιλογών. Ωστόσο αν με ρωτούσατε τώρα δε θα σας έλεγα το ίδιο.

Σήμερα ελπίζω να σας περιγράψω τη δική μου προσωπική εμπειρία απο τη latin σκηνή και τη νυχτερινή ζωή του Λονδίνου έτσι όπως την έχω βιώσει απο το 2008.

Η “ιστορία” μου με τα latin:

Όταν ήρθα στο Λονδίνο χόρευα ήδη φανατικά salsa για 3 χρόνια στην Ελλάδα. Πριν έρθω γύριζα όλα τα latin events της Πάτρας διαρκώς ακόμη και τις καθημερινές και δεν είχα αφήσει σχολή χορού που να μη γνωρίζω είτε τον ιδιοκτήτη είτε κάποιο χοροδιδάσκαλο. Είχα ήδη κάνει μαθήματα flamenco για 3 (ίσως και 4) χρόνια.

Η Πάτρα είχε και έχει εύρος επιλογών σε latin events. Πρόκειται για μια μικρή κοινότητα και αν περάσεις ένα διάστημα πηγαίνοντας στα events σύντομα θα καταλήξεις να τους γνωρίζεις σχεδόν όλους σε κάθε latin party. Ωστόσο δε της έλεπαν οι επιλογές.

Ακόμη και σήμερα, αν μπω σε μια απο τις τόσες ομάδες latin για την Πάτρα στο facebook θα βρω κάπου να πάω κάθε μέρα της εβδομάδας (παρεπιπτόντως το ξέρετε οτι ήμουν η δημιουργός της ομάδας Patras Salseros; Κάποτε την είχα φτιάξει ”just for laughs” αλλα τελικά κατέληξε να πάρει έκταση. Σήμερα τη χρησιμοποιούν εξαιρετικά άτομα, φίλοι και δάσκαλοι χορού για να προωθήσουν latin events).

Η πρώτη επαφή:

Όταν ήρθα στην Αγγλία δεν ήταν λόγω της κρίσης αλλα λόγω της αγάπης μου για το χορό. Το πτυχίο μου ήταν τότε για μένα ένας τρόπος να εξασφαλίσω τα προς το ζειν ωστε να κάνω μαθήματα χορού σε πιο προχωρημένο (εως επαγγελματικό) επίπεδο. Θα με ρωτήσετε ‘’Γιατί στην Αγγλία και όχι κάπου αλλού;’’ Πολύ απλά γιατι στο Λονδίνο υπήρχε το γνωστό Latin Dance Academy που ανήκε σε μια απο τις πιο διακεκριμένες χορεύτριες salsa που υπάρχουν: Τη Susana Montero.

Τελικά τα κατάφερα. Βρήκα δουλειά, άρχισα να πληρώνομαι και κάποια στιγμή βρέθηκα μπροστά απο την πόρτα της σχολής χορού. Έκανα δυο ολόκληρα courses μέχρι που κατάλαβα οτι το LA style δεν ήταν το στυλ μου και ότι ήθελα να ασχοληθώ με το Cuban (δε θα σας εξηγήσω τη διαφορά ανάμεσα σε Cuban και LA γιατι αν είστε salseros την ξέρετε και αν δεν είστε απλώς θα βαρεθείτε).

Η δεύτερη επαφή:

Κάπου εκεί γράφτηκα στα Expression Studios, μια σχολή χορού που ανήκε σε ένα ζευγάρι εξαιρετικών χορευτών Cuban style. Ήταν ένα απο τα πιο γνωστά dance studios στο Λονδίνο. Αυτό που το έκανε να ξεχωρίζει ήταν οτι είχε χώρο εστίασης, οργάνωνε latin events και είχε μαθήματα χορού απο ο,τι είδος μπορεί κάποιος να φανταστεί (μέχρι και τμήμα μπαλέτου ενηλίκων για αρχάριους!)

Ο,τι και να πω για την εμπειρία μου θα είναι λίγο. Υπέροχοι δάσκαλοι, υπέροχη εμπειρία. Και κάπου εκεί το 2011 έφυγα για την Ελλάδα. Γύρισα το 2012, ξαναβρήκα δουλειά και έψαξα αμέσως τη σχολή για να ξαναξεκινήσω μαθήματα. Και διαπίστωσα οτι η σχολή είχε κλείσει. Το ίδιο και η προηγούμενη, το Latin Dance Academy.

Τα αξέχαστα events, το La Bomba και τα ατέλειωτα party

Εντάξει, ας είμαστε ειλικρινείς- η Αγγλία δεν έχει ούτε τα κρασάκια μετά τη δουλειά, ούτε το καφεδάκι τα απογεύματα, ούτε τα τελευταίας στιγμής ποτάκια στις 11.30 τη νύχτα ούτε το ξαφνικό “έρχομαι απο εκεί να τα πούμε” που έχουμε στην Ελλάδα. Όμως στον τομέα των latin είχε τόση ποικιλία και events που πραγματικά για εμένα ισοστάθμιζαν όλα όσα μου έλειπαν.

Το μηνιαίο event La Bomba στο Ministry of Sound με τα πολλά διαφορετικά δωμάτια (salsa-reggaeton- salsa cubana) το περιμέναμε πως και πως στα μέσα του μήνα- στην αρχή Σαββατοκύριακα και μετά Πέμπτες! Το El Grande στo Vauxhall, το Salsa Republic, οι Παρασκευές και τα Σάββατα στο La Pollera Colora στο London Bridge, οι Πέμπτες στο Bar Salsa… Και το κυριότερο, υπήρχε η δυνατότητα να πας για χορό με τη φόρμα σου μετά τη δουλειά.

Δουλεύοντας ως Νηπιαγωγός σε παιδικό σταθμό δε μπορούσα παρά να είμαι γεμάτη κρέμες και λεκέδες απο βρεφικό φαγητό κάθε μέρα ενώ οι μαύρες φόρμες ήταν μέρος της στολής μας. Έτσι δεν είχα άλλη επιλογή απο το να πηγαίνω για χορό με τη φόρμα.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτά τα μαγαζιά που ήταν γεμάτα κόσμο. Θυμάμαι δύο στο Elephant and Castle (τώρα έχουν κλείσει και δε θυμάμαι τα ονόματά τους), ένα ακόμη κάπου στο Richmond (εκεί με πήγαιναν οι Κουβανοί φίλοι μου) και ένα καταπληκτικό μικρό Ισπανικό μπαράκι στο κέντρο που λεγόταν Costa Dorada και που εκεί γίνονταν Κουβανέζικα πάρτυ κάθε τόσο.

Gentrification: Η μάστιγα της Αγγλίας

Ίσως θεωρείτε πως το να κλείσουν δύο επιτυχημένες σχολές στο Λονδίνο είναι κάτι τυχαίο, ωστόσο το gentrification είναι μια διαδικασία που εδώ και δεκαετίες, αργά και σταθερά καταστρέφει λίγο-λίγο ο,τι έχει υπάρξει απο διασκέδαση και κουλτούρα στην Αγγλία. Το gentrification είναι ένα κομμάτι ενός ντόμινο που ειδικά απο τότε που ήρθα στην Αγγλία, το είδα να πέφτει με ραγδαίους ρυθμούς.

Τι είναι το gentrification;

Με λίγα και απλά λόγια, είναι όταν το κράτος στο όνομα της…. εξυγίανσης μιας περιοχής κλείνει όλα τα τοπικά ανεξάρτητα μαγαζιά, εστιατόρια, πολιτιστικά κέντρα κ.λ.π. για να χτίσει malls, αλυσίδες μπαρ/ εστιατορίων, ή -ακόμη χειρότερα- μεγάλες πολυκατοικίες με πανάκριβα διαμερίσματα.

Έτσι κάτοικοι με μεσαία και χαμηλά εισοδήματα αναγκάζονται να φύγουν απο τις γειτονιές τους και νέοι επαγγελματίες αδυνατούν να πληρώσουν τα βαριά ενοίκια και δάνεια για ένα σπίτι. Πολιτιστικά κέντρα κλείνουν γιατι πωλούνται με βίαιο τρόπο σε ιδιοκτήτες ”development companies” που στη θέση τους χτίζουν ακριβές πολυκατοικίες. Παραδοσιακά Αγγλικά Pie N’ Mash shops που υπήρχαν απο το 1800 ξαφνικά δε μπορούν να πληρώσουν την αύξηση 200% στο ενοίκιο και κλείνουν.

Το gentrification δε συνέβη απο τη μια μέρα στην άλλη αλλα σταδιακά. Πρώτα έκλεισε ένα μαγαζί, μετά ένα εστιατόριο και χωρίς να το καταλάβουμε μερικά απο τα πιο παλιά εστιατόρια και μπαρ με τη μεγαλύτερη ιστορία ξαφνικά δεν υπήρχαν. Το ίδιο έγινε με τις σχολές χορού. Το Expression Studios έκλεισε για να χτιστούν πολυκατοικίες (δείτε αυτό το σχετικό άρθρο). Το Latin Dance Academy βάδισε σε παρόμοια βήματα. Στα ίδια βήματα βάδισε το jazz μαγαζί Passing Clouds (ήμουν στην πορεία που θα δείτε εδώ).

Με τη σειρά του, το La Bomba καταργήθηκε και το Ministry of Sound έκλεισε για αρκετό καιρό. Ακολούθησε μεγάλος αγώνας για να ξανανοίξει το Fabric, ένα απο τα πιο γνωστά clubs του Λονδίνου. Έκλεισε το Costa Dorada και σιγά σιγά όλες οι μικρές pubs έγιναν αλυσίδες οι οποίες γέμισαν dress code, passport control και ανιχνευτές μετάλλων. Τα latin μαγαζιά που ξέμειναν άρχισαν να χρεώνουν διπλάσιες τιμές, να έχουν εκνευριστικά dress codes και να λαμβάνουν χώρα όλα μόνο Σάββατα και Κυριακές.

Πλέον δεν αρκεί η διάθεση για να πιεις ένα ποτό. Υπάρχει μια τόση εκνευριστική επισημότητα στα πάντα που με κάνει να προτιμώ το σπίτι μου. Μπαίνεις σε ένα μαγαζάκι για καφέ και σε περιμένει σερβιτόρος με τον κατάλογο στο χέρι εκτός αν πας σε μικρές πρόχειρες αλυσίδες καφετεριών. Μπαίνεις σε αλυσίδα pub και σου ζητούν διαβατήριο ενώ πολλές φορές τρως ”πόρτα” αν φοράς αθλητικά ή φορμες. Και αν γλυτώσεις τα παραπάνω, έχεις να αντιμετωπίσεις τη χρέωση στην είσοδο.

Ποια μέρη επιβίωσαν;

  • El Grande, το οποίο λαμβάνει χώρο μια φορά το μήνα. Ωστόσο μεταφέρθηκε στο Kings Cross. (Παρασκευές)
  • Salsa Republic, κάθε δυο εβδομάδες. (Σάββατα)
  • Το La Pollera Colora, London Bridge (Παρασκευές και Σαββατοκύριακα). Ωστόσο το club έχει μεγαλώσει ανα τρία πατώματα, έχει αυξήσει τον έλεγχο και το dress code και πλέον λίγο θυμίζει το latin vibe και την αυθεντικότητα που είχε κάποτε.
  • The Cuban, Camden Town. Ωστόσο λίγο θα δει κανείς αληθινό latin vibe εκεί και σπάνια θα δείτε άτομα να ξέρουν χορό.
  • Μικρά parties των διάφορων σχολών χορού, Σάββατα και Παρασκευές.
  • Κάποια socials τις καθημερινές που λαμβάνουν χώρα μετά απο μαθήματα χορού για περίπου δύο ώρες (σπάνια διαρκούν μετά τις 11.00)

και κλείνοντας, μιας και μιλάμε γι αυτό…

Τι γίνεται με τις σχολές χορού;

Είχα κακομάθει στην Πάτρα (και όταν έζησα λίγο στην Αθήνα). Έμπαινα στις στις σχολές χορού και αμέσως μύριζα το αποσμητικό χώρου, το αεράκι απο τα παράθυρα, το καθαρό πάτωμα και θαύμαζα τα όμορφα κάδρα με χορευτές στους τοίχους, την καθαρή ρεσεψιόν και την ευχάριστη διακόσμιση. Απολάμβανα την επισημότητα, την αίσθηση οτι είμαι σε ένα χώρο γεμάτο τέχνη και έκφραση, με επαγγελματίες που έχουν φροντίσει το χώρο τους.

Αυτό που παρατήρησα απο την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου εδώ ήταν η τεράστια έλλειψη επισημότητας και ευχάριστου περιβάλλοντος στις σχολές και το γεγονός οτι τα μαθήματα συχνά παρέχονται εκτός… σχολής (!)

Αν εξαιρέσουμε τα πανέμορφα, εξαιρετικά Expression Studios και Latin Dance Academy που δυστυχώς έκλεισαν, τα υπόλοιπα λιγοστά studios (και πιστέψτε με, τα γύρισα σχεδόν όλα) ήταν παλιά, βρώμικα με την υγρασία, τους ιστούς αράχνης, τη σκόνη και τους λεκέδες στις μοκέτες να φαίνονται με γυμνό μάτι απο τα 10 μέτρα. Και παρόλα αυτά φαινόταν να μην ενοχλείται κανείς. Οι αίθουσες δεν είχαν ούτε ένα κάδρο που να θυμίζει σχολή χορού.

Εκτός απο τα studios που προανέφερα και κάποιες σχολές μπαλέτου, οι περισσότερες σχολές χορού δε στεγάζονται σε… δικό τους κτίριο. Δε θα περάσεις απ’έξω και θα δεις την πινακίδα ”Σχολή χορού Τάδε”. Οι σχολές έχουν ένα όνομα, ωστόσο στεγάζουν τα μαθήματά τους όπου βρουν: Σε pubs, εκκλησίες, αίθουσες του δήμου, γυμναστήρια…. You name it, they have it!

Μια σχολή μπορεί να έχει μάθημα salsa beginners σε εκκλησία στο Croydon και την επόμενη μέρα intermediate class σε γυμναστήριο του London Bridge. Αυτό συνεπάγεται έλλειψη σωστών εγκαταστάσεων: Ντους, αποδυτήρια, χώρους αποθήκευσης, χώρους αναμονής κ.ο.κ.

Ας υποθέσουμε οτι ξεχνάμε τα δυσάρεστα… Που μπορεί κανείς να μάθει χορό στο Λονδίνο;

  • Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να ψάξετε τα μαθήματα χορού της περιοχής σας καθότι αν απλώς ψάξετε σχολές μπορεί να καταλήξετε πολύ μακριά.
  • Το Pineapple Studios είναι απο τα πιο παλιά studios χορού στο Λονδίνο (Covent Garden) και απο τα λίγα που επιβιώνουν ακόμη. Είναι η δική μου προτίμηση καθότι οι δάσκαλοι χορού έχουν πολύ καλό υπόβαθρο. Μου αρέσουν ιδιαίτερα τα μαθήματα belly dance. Ωστόσο θα βρείτε τα πάντα, απο salsa εως commercial, Bollywood και flamenco!
  • Το flamenco έχει περιοριστεί σε πολύ λίγες σχολές. Προσωπικά έχω ξεχωρίσει το Flamenco Academy στο Liverpool Street και το Escuela De Baile, στην ευρύτερη περιοχή.

Enjoy dancing!


About The Author

Lacris

Η Χριστίνα Παναγοπούλου ζει και εργάζεται στο Λονδίνο ως εκπαιδευτικός απο το 2008. Είναι πτυχιούχος Προσχολικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Πατρών, με μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα Comparative Education του UCL.Τα πρώτα 5 χρόνια στο Λονδίνο εργάστηκε σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, με έμφαση στις ηλικίες 0-3. Απο το 2015 διδάσκει μόνιμα στο Αγγλικό δημόσιο στην προδημοτική τάξη Reception.

Related posts

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *